1394/02/11  03:09 ب.ظ    ویرایش: 1394/02/11 03:10 ب.ظ

چیزی که درباره‌ی سینمای ِکودک خیلی دوست دارم اینه که توی این‌جور فیلما غم‌وغصه خیلی کمه. معمولن فیلم‌های شادی هستن. آدما داخلش خیلی مهربون و انرژیک هستن و مهم‌تر از همه این‌که اغلب پایان ِخوشی دارن. و بعد از تمام شدن ِفیلم

 می‌شه چند ساعت و حتا چند روزی سرخوش بود و یکم تخیل کرد. در حالی که گاهی توی فیلم‌ها بزرگ‌سال‌ها این مسایل کمرنگ‌تر هستن. گاهی واقعیت ناامیدکننده است. شاید به‌تر باشه گاهی از واقعیت فاصله بگیریم و بعد، تاثیر ِتغییر ِذهنیت‌مون رو توی واقعیت ِزندگی‌مون حس کنیم.

کسی می‌گفت که آدمی‌زاد نباید هم‌نشینی با بچه‌های ِزیر ِهفت سال و پیرهای ِبالای هفتاد سال رو از دست بده. به خاطر ِحس ِخوبی که می‌تونن به دیگران بدن. خیلی وقتا بچه‌ها از بزرگ‌ترا کمک می‌گیرن ولی در مورد ِشادی و سرخوشی و انرژی واقعن می‌شه از بچه‌ها کمک گرفت. اونا اتوماتیک این کار رو می‌کنن. فقط کافیه جلوی ِحس ِخوبی که به سمت‌تون میاد رو نگیرین.

 

پانوشت:

آخرین‌ فیلم ِکودکی که دیدم این بود: Bedtime Stories. راجع به قصه‌هایی بود که قبل از خواب برای بچه‌ها تعریف می‌کنن.

   


نظرات()  
Amirhosein
1394/04/18 04:33 ب.ظ
خوبه...بهتر میتونه بشه
پاسخ فروردین ... :
پیسکو
1394/04/13 01:00 ق.ظ
نه لینکو عوض نکن. بلاگفا برگشت نبضش
پاسخ فروردین ... : خدا رو شکر

فروردین

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic